طناب

داستان درباره يك كوهنورد است كه
مي خواست از بلندترین کوه ها بالا برود

او پس از سال ها آماده سازي
ما جرا جويي خود را آغاز كرد. ولی از آنجا كه
افتخار كار را فقط براي خود مي خواست
تصمیم گرفت تنها از کوه بالا برود

شب بلندي هاي کوه را تماما
در برگرفت و مرد هیچ چيز را نمي ديد
همه چيز سیاه بود
اصلا ديد نداشت و ابر روي ماه و ستاره ها را پوشانده بود

همان طوركه از كوه بالا مي رفت
چند قدم مانده به قله كوه ، پایش لیز خورد
و در حالي كه به سرعت سقوط مي كرد
از كوه پرت شد
در حال سقوط فقط لكه هاي سياهي را در
مقابل چشمانش مي ديد
و احساس وحشتناک مكيده شدن
به وسیله قوه جاذبه او را
در خود مي گرفت

همچنان سقوط مي كرد و در آن لحظات
ترس عظیم . همه رويداد هاي
خوب و بد زندگي به يادش آمد

اکنون فكر مي كرد مرگ چه قدر
به او نزديك است
ناگهان احساس كرد
كه طناب به دور کمرش محکم شد
بدنش ميان آسمان و زمين معلق بود
و فقط طناب او را نگه داشته بود
و در اين لحظه سکون ، برایش چاره اي نماند
جز آنكه فریاد بکشد
" خدایا كمكم كن!" "Help me God"
ناگهان صدای پر طنيني از آسمان شنیده
مي شد جواب داد
" از من چه مي خواهي ؟" "what do you want me to do ?"
اي خدا نجاتم بده
واقعاً باور داري كه من مي توانم
تو را نجات بدهم ؟
البته كه باور دارم
اگر باور داري طنابی را كه به كمرت بسته است پاره كن
يك لحظه سکوت
و مرد تصمیم گرفت با تمام نیرو به طناب بچسبد

گروه نجات مي گویند كه روز بعد يك كوهنورد
يخ زده را مرده پیدا کردند
بدنش از يك طناب آویزان بود و با
دست هايش محکم طناب را گرفته بود
و او فقط يك متر از زمین فاصله داشت

و شما ؟ چقدر به طناب تان وابسته ايد؟
آيا حاضرید آن را رها كنيد ؟
در مورد خداوند هرگز يك چيز را فراموش نكنيد
هرگز نباید بگوييد كه او شما را فراموش كرده
یا تنها گذاشته است
هرگز فكر نكنيد كه او مراقب شما نيست
به ياد داشته باشيد كه او همواره شما
را با دست راست خود نگه داشته است

اسكيمو ها پنجاه و دو نام براي برف دارند، زيرا برف برايشان اهميت دارد . ممكن است همين مسئله براي عشق هم وجود داشته باشد

عشق را با گفتن اين كه وقت ندارم ، از خود مران
سريع ترين راه دريافت عشق ، ابراز آن است؛ كوتاه ترين راه از دست دادن عشق ،
محكم نگه داشتن آن است ؛ بهترين راه حفظ عشق ، بال و پر دادن به آن است

تصميم بگيريد عشق ياب باشيد نه نقص ياب

عشق ، حسي است كه با آن به دنيا آمديم و ترس حسي است كه اين جا آموختيم

جوهره عشق ، مهرباني است

عشق رها كردن ترس است

يگانه چيزي كه هيچ وقت نمي توانيم به اندازه ي كافي از آن داشته باشيم و ابرازش كنيم عشق است

هنر نقاش

نقاشاني هستند كه خورشيد را تبديل به نقطه اي زرد رنگ مي كنند. برخي نيز به كمك هنر و هوش خود نقطه ي
زرد رنگي را به خورشيد تغيير شكل مي دهند.

هديه خدا

و خدا فرمود
در دستانم دو جعبه دارم كه خدا آن ها را به من هديه داده است
او به من گفت
غمهايت را در جعبه سياه و شاديهايت را در جعبه طلايي جمع كن
من نيز چنين كردم و
غمهايم را در جعبه سياه ريختم و شاديهايم را در جعبه طلايي
با وجود اين كه جعبه طلايي روز به روز سنگين تر مي شد
اما از وزن جعبه سياه كاسته مي شد
در جعبه سياه را باز كردم و با تعجب ديدم كه ته آن سوراخ است
جعبه را به خدا نشان دادم و گفتم : پس غمهاي من كجا هستند ؟
خداوند لبخندي زد و گفت: غمهاي تو اين جا هستند ، نزد من
از او پرسيدم : خدايا، چرا اين جعبه ها را به من دادي ؟
چرا اين جعبه طلايي و جعبه سياه سوراخ را ؟
و خدا فرمود فرزندم، جعبه طلايي مال آنست كه قدر شاديهايت را بداني و جعبه سياه ،تا غمهايت را رها كني

دعا

پدر بزرگي در حياط قدم مي زد كه شنيد نوه اش حروف الفبا را با صدايي كه شبيه دعاست تكرار مي كند . از او پرسيد چه مي گويي؟ دختر كوچولو توضيح داد :(( دارم دعا مي كنم ، ولي نمي توانم كلمات درستي براي دعا بيابم ، بنابراين همه ي حروف را مي گويم و خداوندخودش آن ها را مرتب خواهد كرد، زيرا ((.زيرا او مي داند به چه مي انديشم

ولادت امام زمان عج

سالها و ماهها و روزها و ساعتها و دقیقه ها و ثانیه ها و لحظه ها پی در پی می گذرند و تو را صدا میکنند
می آیند و می روند تا تو را ببینند و نمی توانند
دیروز و امروز و فردا به امید حضور تو رخ می نمایند اما
اما دیروز فراموش می شود و امروز دیروز می شود و فردا امروز
...ولی نمی دانند که در کجای این زمان و مکان خاکی به انتظار نشسته ای
آری
خود بیش از هر کسی منتظر آن لحظه رویایی هستی
آن ساعتی که بیایی و مرهمی باشی بر دلهای شوریده و معشوقی باشی برای دلهای عاشق و منتقمی باشی برای مظلومان و دردمندان
و آن لحظه، لحظه ایست که تمام ذرات این دنیای لایتناهی از ابد تا ازل در انتظارش بوده اند و هستند و خواهند بود و به عشق درک وجودت انتظارها کشیده اند و حسرت ها خورده اند
و چه بگویم از پریشانی و درماندگی و بی لیاقتی خویش که دیدنت پیش کش، هنوز نه درست می شناسمت و نه درست درکت کرده ام و این از نابخردی و غفلت من است که خود به آن معترفم
ولی در تحیرم که با این رو سیاهی چگونه عشق و محبتت را در دلم قرار داده ای
آقای من
به خداوندی خدا با تمام وجود دوستت دارم که این دوست داشتن میراثی است برای دوستداران اهلبیت
آنانی که در کودکی با تربت جدّت حسین(علیه السلام) کام می گشایند و با نوای اذان و اقامه و ذکر شریف اشهد انّ لا الله الا الله و اشهد انّ محمّد رسول و الله و اشهد انّ علی ولی الله شنوا می شوند
آنانی که مادرت را مادر خویش می دانند و به فاطمه مرضیه(سلام الله علیها) ارادت دارند
ارباب من
حال که خود می دانم نمی توانم شیعه واقعیت باشم، خوشحالم که لااقل دوستدار تو و دوستدار دوستدارانت هستم
مولای من
می دانم که از آمال و آرزوهای قلبی ام آگاهی، پس مجالی برای گفتن نیست

ای غایب از نظر به خدا می سپارمت
جانم بسوختی و به دل دوست دارمت

عيدتون مبارك

كوچه

كوچه

بي تو مهتاب شبي باز از آن کوچه گذشتم
همه تن چشم شدم خیره به دنبال تو گشتم
شوق ديدار تو لبریز شد از جام وجودم
شدم آن عاشق دیوانه كه بودم

در نهان خانه جانم گل ياد تو درخشيد
باغ صد خاطره خنديد
عطر صد خاطره پيچيد
يادم آمد كه شبي با هم از آن كوچه گذشتيم

تو همه راز جهان ريخته در چشم سياهت
من همه محو تماشاي نگاهت
يادم آمد تو به من گفتي از اين عشق حضر كن
لحظه اي چند بر اين آب نظر كن

آب آئينه عشق گذران است
تو كه امروز نگاهت به نگاهي نگران است
باش فردا كه دلت با دگران است
تا فراموش كني چندي از اين شهر سفر كن

با تو گفتم حضر از عشق؟_ندانم
سفر از پيش تو هرگز نتوانم
روز اول كه دل من به تمناي تو پر زد
چون كبوتر لب بام تو نشستم
تو به من سنگ زدي ،من نه رميدم ،نه گسستم

باز گفتم كه تو صيادي و من آهوي دشتم
تا به دام تو درافتم همه جا گشتم و گشتم
حضر از عشق ندانم
سفر از پيش تو هرگز نتوانم نتوانم

رفت در ظلمت غم ،آن شب و شب هاي دگر هم
نگرفتي دگر از عاشق آزرده خبر هم
نكني ديگر از آن كوچه گذر هم
بي تو، اما، به چه حالي من از آن كوچه گذشتم